Mariët Herlé

Mariët Herlé (1947) bracht de sixties in Amsterdam door zonder ooit bij het Lieverdje geweest te zijn: zij werkte vanaf haar zeventiende - eerst in Amsterdam bij uitgeversJ.M. Meulenhoff en Agon Elsevier. Daar ontdekte ze dat ze minstens zoveel in de 'plaatjes' van methodes geďnteresseerd was als in eindredactie van teksten.

Daarop volgde een periode in Driebergen als hoofdredacteur van uitgaven voor jeugd- en jongerenwerk. Daar ontstond het eerste contact met maatschappijkritische kerkelijke en maatschappelijke groeperingen zoals Kerk en Wereld. Na twee jaar Schotland besloot zij de Engelse ervaring uit te bouwen tot een acte Engels. Daardoor werd het mogelijk om full time te werken met een jong kind, in het onderwijs (lbo/havo). Uit die tijd dateren ook de vertalingen van Ludlum en andere thrillers en de ervaring in volwassenonderwijs.

Uitgeverij Oosthoek bood gelegenheid om weer terug te keren in het oude vak - als chef-redacteur van een jeugdencyclopedie. Daarna zette ze de eerste schreden te zetten op het pad van de communicatie als voorlichter van de Gemeente Den Haag en volgde ze de opleidingen VVO, NGPR en NIMA.

Een intermezzo als chef-redacteur van het meisjesblad Club volgde. In die periode gaf ze ook p.r.-cursussen - aanvankelijk voor het NIVE, later voor SRM en IPD.

De Overkoming werd in die tijd opgericht om de vele nevenwerkzaamheden op het gebied van communicatie in onder te brengen. Techniek en industrie volgden als werkomgeving: als voorlichter van de Stichting Opleidingen Metaal hield zij zich niet alleen bezig met het opzetten van communicatiebeleid in het algemeen, maar ook met campagnes om meer meisjes in de metaal te krijgen. Dat leidde tot contacten met organisaties die zich bezig hielden met het snijvlak van onderwijs en arbeidsmarkt en met de positie van meisjes en vrouwen op dit gebied, zoals werkgevers- en werknemersorganisaties, het Ministerie van OCW, het Ministerie van SZW en het toenmalige CIBB, nu CINOP. Een uitvloeisel was o.a. het lidmaatschap van de nu opgeheven Raad voor Studie- en Beroepskeuzevoorlichting - een raad die de regering adviseerde.

Op de Christelijke Hogeschool Windesheim (Faculteit voor Journalistiek en Communicatie - eerder HICO) kon ze alle ervaring gebruiken bij het ontwikkelen van een programma voor de differentiatie Bedrijfscommunicatie (daarvoor: p.r. en voorlichting) aan deze voormalige School voor de Journalistiek. Uit deze periode stamt het leerboek Bladen maken. Hierin worden de principes van publieksbladen toegepast op bedrijfsbladen voor in- en externe communicatie.

De driejarige ervaring als free lance docent bij de opleiding ITMC (International Management Consultancy) van de Hogeschool voor Toerisme in Breda gebruikte ze om samen met Carin Rustema Corporate Communication Worldwide te schrijven.

Vanaf 1996 werd de Overkoming verder uitgebouwd, soms in deeltijd naast werk voor Ella Vogelaar (procesmanagement Werk en Inkomen) en TCB Tekst & Uitleg, met een intermezzo van twee jaar als coördinator stages en projecten bij de Hogeschool van Amsterdam, Instituut voor Interactieve Media.

Tot de vaste kern van de Overkoming horen echtgenoot en grafisch duizendpoot Jelle Hellinga. Tot de vaste medewerkers horen ook Will van Sebille, woordkunstenares en project manager, Anne Roffel, bladenmaker, trendwatcher, journalist en yogajuf.

NAAR BOVEN